Recykling łopat wiatrakowych- co warto wiedzieć.

Energia wiatru jest uznawana za energię odnawialną, bardzo zieloną. 14% energii elektrycznej w Unii Europejskiej pochodzi właśnie z wiatru. Docelowo w roku 2030 ma to być 24%. Wiatrak jest swego rodzaju konwerterem energii kinetycznej na energię elektryczną. Może być montowany zarówno na lądzie jak i morzu, gdzie energia wiatru jest znacznie większa.

Wiatraki- słabe punkty

Żeby nie było tak kolorowo, kiedy wiatrak się zużyje (a jego żywotność to około 25 lat) należy go zutylizować. Cały wiatrak składa się głównie ze stali, tworzywa sztucznego oraz innych metali jak żelazo, miedź i aluminium (piszę tutaj o częściach ruchomych- turbina, gondola). Z tymi odpadami nie ma najmniejszego problemu ponieważ recykling metali jest bardzo dobrze opanowany i znany. W przypadku skrzydeł, które składają się głównie z włókna szklanego i węglowego pojawia się duży problem, bo nie do końca wiadomo jak zutylizować ten odpad.

Fot. Bloomberg Green | Zakopywanie łopat wiatrakowych w USA

Główne problemy to:

  • Wymiary odpadu (jedna łopata waży ok. 35 ton, i ma długość ok. 80 m)- sama logistyka przewiezienia tych łopat do miejsca recyklingu/ składowania to wyczyn
  • Ogromna wytrzymałość – przecież projektowane były aby pracować na wietrze w zmiennych warunkach atmosferycznych
  • Poszczególne składniki skrzydła jest bardzo trudno rozdzielić (trochę jak z opakowaniami wielomateriałowymi).

Pomysły na wykorzystanie:

Szacuje się, że ok. 14 000 skrzydeł zostanie zdemontowanych w Europie w najbliższych latach- to olbrzymia ilość odpadów do zagospodarowania. A jakie są na to pomysły?

  1. Wykorzystanie w inżynierii lądowej jako części konstrukcyjnych wież linii energetycznych, dachów, kładek dla pieszych.
  2. Wykorzystywanie do produkcji cementu- rozdrobnienie i użycie w procesie wypału klinkieru, gdzie popiół ze spalenia wbudowany zostanie w struktury klinkieru, a więc jest to proces bezodpadowy. Minusem i najwyższym czynnikiem kosztotwórczym jest jednak rozdrobnienie łopat do kilku cm.
  3. Piroliza i inne procesy zgazowania- wymaga również rozdrobnienia materiału, następnie w temperaturze 600°C włókna ulegają skróceniu i możliwe jest wydzielenie osobno szkła, metalu, wypełniaczy. Gaz ze zgazowania trafia następnie do komory spalania i następuje produkcja energii elektrycznej.
  4. Produkcja pelletu, desek itp. które potem wykorzystywane są do robienia palet, paneli podłogowych lub słupków parkingowych.
Fot Carbon River | Rozdrobnione skrzydło wiatraka

Powyższe pomysły odegrają na pewno główną rolę w utylizacji skrzydeł z wiatraków starszej generacji. Obecnie obowiązujące prawo zobowiązuje producentów do produkcji łopat, które będą mogły zostać w 100% zrecyklingowane- stosuje się w tym celu między innymi żywice termoplastyczne, które mają to ułatwić. Pierwsze efekty już widać- do 2040 roku firma Vestas Wind Systems- wiodący producent wiatraków zobowiązał się do wprowadzenie na rynek całkowicie recyklingowalnych turbin wiatrowych.

Fot. Wysokie Napięcie

Również na naszym rodzimym rynku w dobie, gdy do 2035 wszystkie obecnie działające turbiny mają zostać wymienione ten problem się pojawi. Nic nie jest czarno białe i nawet tzw. odnawialne/ zielone/ ekologiczne (wstaw właściwe) źródła energii mają swoje ciemniejsze strony- to ważne żeby o tym pamiętać, zwłaszcza w dobie Gospodarki Obiegu Zamkniętego.

Leave A Comment